Jak zrobić fazę w kilku przejściach w Fusion – poradnik krok po kroku

Fusion to zaawansowane narzędzie CAD/CAM, które pozwala na precyzyjne modelowanie i obróbkę elementów CNC. Jednym z częstych pytań użytkowników jest: jak wykonać fazę w kilku przejściach, gdy jedno zejście narzędzia nie wystarcza? W tym artykule, opartym na serii Środa z Fusion Protips, pokażemy dwa skuteczne sposoby na uzyskanie idealnej fazy bez kolizji i nadmiernego obciążenia narzędzia.

Jeśli dopiero zaczynasz pracę z Fusion, sprawdź także:
inne poradniki Fusion,
szkolenia CAD/CAM/CAE
oraz kontakt z naszym zespołem.

1. Przygotowanie modelu i ustawienie układu współrzędnych

Zacznij od otwarcia swojego modelu w Fusion. Upewnij się, że układ współrzędnych został poprawnie zdefiniowany w module Setup:

• Oś Z skierowana w górę,
• Oś X w prawo,
• W zakładce Stock pozostaw niewielki naddatek (np. 1 mm) dla splanowania górnej powierzchni.

2. Klasyczna metoda: operacja 2D Chamfer

W module Manufacture wybierz strategię 2D Chamfer. Dobierz narzędzie, np. fazownik 45°, a następnie w zakładce Geometry kliknij krawędź, którą chcesz sfazować (przytrzymaj Alt, aby zaznaczyć pojedynczy odcinek).

Jeśli faza jest już zamodelowana, ustaw parametry:

• Chamfer Width = 0
• Clearance = 0
• Tip Offset = 0

Po wygenerowaniu ścieżki zauważysz, że narzędzie może nie objąć całej fazy w jednym zejściu. Fusion w tej operacji nie udostępnia funkcji Multiple Depths – dlatego przechodzimy do alternatywnej metody.

3. Alternatywa: 2D Contour z wieloma głębokościami

Wybierz strategię 2D Contour i tę samą krawędź modelu. Aby umożliwić obróbkę wielowarstwową, zamiast fazownika wybierz frez stożkowy lub customowe narzędzie o podobnej geometrii.

Teraz w zakładce Passes aktywuj opcję Multiple Depths i ustaw krok w dół, np. 2 mm. Dla równych odcinków włącz Use Even Step Down.

Dzięki temu faza zostanie wykonana w kilku przejściach, co znacznie poprawia jakość i żywotność narzędzia.

4. Zaawansowana metoda: 3D Parallel

Jeśli chcesz uzyskać jeszcze lepszą kontrolę nad obróbką, użyj strategii 3D Parallel. Pozwala ona uzyskać płynne przejścia na większej powierzchni.

• W zakładce Geometry zaznacz obszar fazy,
• W Passes ustaw Step Over np. 0,5 mm,
• Odwróć kierunek przejść o 180°, jeśli narzędzie wchodzi w materiał,
• W razie potrzeby użyj Point Boundary lub korekty Design Surface z offsetem 0 mm.

5. Korekta kolizji i doskonalenie ścieżki

Jeżeli fazownik nadal koliduje lub nie obrabia końcówki, wydłuż powierzchnię roboczą:

1. W module Design wybierz Surface → Offset.
2. Odsuń powierzchnię o kilka milimetrów.
3. Wróć do Manufacture i ponownie zaktualizuj ścieżkę Parallel.

Po tej zmianie narzędzie przejdzie przez całą fazę równomiernie, a końcowy efekt będzie czysty i pozbawiony zadziorów.

6. Podsumowanie i kontakt

Obie metody — 2D Contour z Multiple Depths i 3D Parallel — są skuteczne w tworzeniu faz w kilku przejściach w Fusion. Wybór odpowiedniej zależy od typu modelu, narzędzia i wymagań powierzchniowych.

Potrzebujesz pomocy w konfiguracji obróbki w Fusion lub szukasz indywidualnych szkoleń CAD/CAM/CAE? Skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym i prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy obróbki

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Obejrzyj wideo z tego poradnika na naszym kanale YouTube, aby zobaczyć wszystkie kroki w praktyce. Subskrybuj kanał MAT Share Zone, aby nie przegapić kolejnych odcinków serii!

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak zrobić fazę w kilku przejściach w Fusion – poradnik krok po kroku first appeared on Fusion 360.</p>

Jak zrobić fazę w rowku na dwóch krawędziach w jednym przejściu w Fusion

Fusion oferuje wiele strategii obróbki, jednak nie wszystkie są bezpośrednio dostępne dla nietypowych przypadków – takich jak fazowanie dwóch krawędzi w rowku jednym ruchem. W tym poradniku, opartym na odcinku serii Środa z Fusion Protips, pokażemy prosty i skuteczny sposób na uzyskanie idealnych faz po obu stronach rowka – przy użyciu strategii Trace.

Jeśli jeszcze nie widziałeś poprzedniego poradnika, sprawdź też:
Jak zrobić fazę w kilku przejściach w Fusion.

1. Przygotowanie szkicu

Na początek utwórz szkic na górnej powierzchni modelu – tej, nad rowkiem, w którym chcesz wykonać fazy. W szkicu narysuj:

• linię konstrukcyjną (do wyznaczenia środka),
• następnie linię roboczą biegnącą przez środek rowka – od góry do dołu.

Ta linia będzie bazą dla ścieżki narzędzia.

2. Ustawienie Setupu i półfabrykatu

Przejdź do zakładki Manufacture i utwórz nowy Setup.
W polu Stock wybierz opcję From Solid – dzięki temu detal będzie jednocześnie półfabrykatem, co uprości obróbkę.

W tym przypadku nie dodajemy naddatku, ponieważ faza będzie wykonywana w już gotowym materiale (czyli „na minus”).

3. Strategia Trace – idealna do fazowania po linii

W zakładce Manufacture wybierz strategię Trace.
To właśnie ta strategia umożliwia prowadzenie narzędzia dokładnie po ścieżce szkicu i wybór sposobu kompensacji: Left, Right lub Center.

Ustaw kompensację na Center – dzięki temu narzędzie będzie poruszać się dokładnie środkiem rowka.

W zakładce Tool wybierz fazownik, np. ø25 mm, 45°, który posłuży do obróbki obu krawędzi jednocześnie.

4. Regulacja głębokości fazy i rozszerzenie ścieżki

Aby faza miała odpowiedni wymiar, ustaw w parametrach Z Offset (lub Offset from Surface) odpowiednią głębokość narzędzia – zależną od kąta i średnicy fazownika. Wartość można obliczyć geometrycznie lub dobrać eksperymentalnie.

Jeśli narzędzie zagłębia się lub wychodzi z materiału zbyt gwałtownie, zastosuj w edycji ścieżki funkcję Start Extension i End Extension.
Pozwala to wydłużyć ścieżkę o kilka milimetrów przed i za rowkiem – dzięki czemu fazownik wchodzi i wychodzi już poza materiałem.

5. Symulacja i efekt końcowy

Po ustawieniu ścieżki kliknij Simulate, aby sprawdzić działanie programu.
Narzędzie powinno przejechać środkiem rowka i wykonać dwie idealnie symetryczne fazy – po jednej na każdej krawędzi.

Jeśli faza jest zbyt płytka lub głęboka, wróć do edycji i skoryguj Z Offset.

6. Podsumowanie i kontakt

Strategia Trace to bardzo elastyczne narzędzie w Fusion, które – przy odpowiednim szkicu i ustawieniach – pozwala uzyskać precyzyjne fazy w trudno dostępnych miejscach, np. w rowkach czy wąskich szczelinach.
Prosty szkic i dobrze dobrane parametry wystarczą, by fazować dwie krawędzie w jednym przejściu.

Masz pytania dotyczące konfiguracji obróbki lub chcesz poznać więcej trików z Fusion? Skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym i prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy obróbki

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Obejrzyj wideo z tego poradnika, aby zobaczyć dokładnie, jak ustawić ścieżkę i fazownik w praktyce. Subskrybuj kanał MAT Share Zone, aby nie przegapić kolejnych odcinków!

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak zrobić fazę w rowku na dwóch krawędziach w jednym przejściu w Fusion first appeared on Fusion 360.</p>

Jak zmierzyć odległość środka otworu od krawędzi w Fusion?

Podczas pracy w środowisku modelowania Fusion często pojawia się potrzeba zmierzenia odległości środka otworu od krawędzi.
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że to prosta operacja, ale w praktyce nie zawsze można bezpośrednio „złapać” punkt środka otworu w widoku 3D.
W tym krótkim poradniku z serii Środa z Fusion pokażemy, jak włączyć punkty charakterystyczne (Snap Points), które umożliwiają dokładny pomiar środka.

1. Standardowy pomiar w Fusion

W środowisku Model wybierz narzędzie Measure.
Zazwyczaj, gdy klikniesz krawędź i następnie spróbujesz wybrać środek otworu, Fusion rozpoznaje tylko powierzchnię – przez co odczyt dotyczy odległości między krawędziami, a nie od środka.

To ograniczenie jest szczególnie widoczne przy pomiarach elementów walcowych lub gdy otwór nie jest łatwo dostępny w geometrii.

2. Włącz opcję Show Snap Points

Aby móc wskazać środek otworu lub inne charakterystyczne punkty geometrii, włącz opcję Show Snap Points.
Znajdziesz ją w pasku narzędzi pomiaru (ikona „oczka” lub menu opcji przy Measure).

Po aktywowaniu tej funkcji, na modelu pojawią się małe punkty pomocnicze – w tym środki, narożniki, punkty styku i inne cechy charakterystyczne modelu.

3. Jak zaznaczyć punkt środka otworu

Po włączeniu Show Snap Points, najedź kursorem na otwór – zauważysz pojawiający się punkt środka.
Jeśli punkt „znika” lub Fusion nie może go zaznaczyć, użyj lewego klawisza Ctrl – przytrzymując go, blokujesz aktywne punkty Snap dla danej powierzchni.
Dzięki temu możesz spokojnie kliknąć punkt środka i wykonać dokładny pomiar.

Teraz, po kliknięciu krawędzi oraz środka otworu, Fusion pokaże rzeczywistą odległość między nimi – bez potrzeby tworzenia szkicu czy rysunku technicznego.

4. Praktyczne zastosowania

Ta technika pomiaru przydaje się nie tylko przy weryfikacji wymiarów modelu, ale też podczas:

• sprawdzania pozycji otworów w złożeniach,
• kontroli rozmieszczenia geometrii bez szkiców pomocniczych,
• weryfikacji odległości między elementami po importach z innych formatów CAD.

Warto pamiętać, że Show Snap Points działa również w środowisku Assembly i Drawing, ułatwiając szybkie pomiary bez dodatkowych konstrukcji.

5. Podsumowanie i kontakt

Funkcja Show Snap Points to szybki sposób na dokładne pomiary środka otworu i innych punktów charakterystycznych bez tworzenia szkiców.
Dzięki prostemu skrótowi Ctrl możesz łatwo wskazać interesujące Cię punkty i uzyskać precyzyjne wyniki bezpośrednio w środowisku 3D.

To jedno z tych narzędzi w Fusion, które znacząco przyspiesza codzienną pracę – zwłaszcza przy analizie i weryfikacji modeli przed CAM-em lub eksportem.

Masz pytania dotyczące pracy w Fusion lub chcesz usprawnić swoje procesy CAD/CAM? Skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym i prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy projektowe w Fusion

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Zobacz pełne wideo z tego poradnika na kanale YouTube MAT Share Zone i poznaj inne praktyczne triki dla użytkowników Fusion.

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak zmierzyć odległość środka otworu od krawędzi w Fusion? first appeared on Fusion 360.</p>

Jak uniknąć obróbki przeciwbieżnej po zastosowaniu lustra w CAM Fusion

Podczas pracy w module CAM w Fusion często wykorzystujemy funkcję Mirror (Lustro), aby odbić ścieżki obróbki na drugą stronę detalu.
To świetne narzędzie przy symetrycznych częściach, ale ma pewien znany problem — po odbiciu kierunek obróbki potrafi się odwrócić, powodując obróbkę przeciwbieżną.
W tym poradniku pokażemy, jak tego uniknąć i zachować współbieżne przejścia po obu stronach modelu.

Ten krótki, praktyczny odcinek pochodzi z serii Środa z Fusion prowadzonej przez Kacpra Musialika.

1. Problem z funkcją Mirror w CAM

W Fusion możesz w prosty sposób utworzyć lustro obróbki – odbijając ścieżki narzędzia po płaszczyźnie symetrii.
Niestety, jeśli pierwotna operacja była wykonywana współbieżnie, to po odbiciu może stać się przeciwbieżna.
W praktyce oznacza to, że po drugiej stronie detalu narzędzie zaczyna skrawać „pod włos”, co może powodować gorszą jakość powierzchni lub wyrwania materiału.

2. Przykład: Obróbka 3D równoległa

W przykładzie wykorzystujemy strategię 3D Parallel z kulistym frezem.
Tworzymy nowy Setup, wybierając jako półfabrykat sam detal (From Solid).
Zaznaczamy odpowiedni obszar geometrii, a następnie ustawiamy kierunek ścieżki wzdłuż dłuższego boku.

W zakładce Passes warto ustawić tryb One Way – dzięki temu uzyskujemy obróbkę współbieżną.
Jeżeli Fusion nie reaguje na zmianę kierunku, wystarczy wpisać w parametrze Pass Direction Reference wartość 180° – obróci to ścieżki o pół obrotu.

3. Lustro ścieżki i problem z kierunkiem

Po utworzeniu pierwszej strony obróbki możemy ją odbić:
zaznacz operację w drzewku, wybierz Pattern → Mirror i wskaż płaszczyznę odbicia (np. oś Y z originu).

Fusion utworzy lustrzaną kopię ścieżki. Niestety, wejście narzędzia w materiał pozostaje po tej samej stronie, przez co po odbiciu otrzymujesz przeciwbieżne przejścia.

Efekt: po jednej stronie mamy idealne skrawanie współbieżne, a po drugiej narzędzie pracuje „pod prąd”.

4. Rozwiązanie: Pattern typu Circular

Zamiast odbicia lustrzanego, użyj funkcji Pattern → Circular.
Wybierz oś obrotu (najczęściej oś Z modelu) i ustaw 2 wystąpienia.
W ten sposób program obróci ścieżkę narzędzia o 180°, zachowując ten sam kierunek skrawania.

Efekt jest wizualnie podobny do odbicia, ale ścieżki po obu stronach są teraz współbieżne, czyli narzędzie obraca się i porusza w tym samym kierunku – co zapewnia stabilną obróbkę i równą powierzchnię.

5. Efekt końcowy i podsumowanie

Po zastosowaniu Circular Pattern obie strony modelu są obrabiane współbieżnie.
Dzięki temu unikamy wyrywania materiału i zapewniamy lepszą jakość powierzchni.
To proste obejście sprawdza się nie tylko w Fusion, ale też w innych systemach CAM, które mają podobny problem z funkcją lustra.

Podsumowując:

• Funkcja Mirror odbija ścieżki, ale odwraca kierunek przejść,
• Użycie Circular Pattern zachowuje kierunek obróbki,
• Efekt końcowy – dwie strony detalu obrabiane współbieżnie.

6. Kontakt i wsparcie techniczne

Masz podobny problem z obróbką w Fusion?
Skontaktuj się z naszym ekspertem, który pomoże Ci zoptymalizować ścieżki narzędzia i uniknąć błędów w postprocesorze.

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym i prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy CAM

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Zobacz cały proces krok po kroku w wideo z serii Środa z Fusion na kanale YouTube MAT Share Zone.

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak uniknąć problemu z lustrzanym odbiciem CAM? first appeared on Fusion 360.</p>

Jak uniknąć kolizji z imadłem w CAM Fusion – użycie Fixture w Setup

Podczas programowania obróbki w CAM Fusion często pojawia się potrzeba uwzględnienia elementów mocujących, takich jak imadła czy uchwyty.
Jeśli nie zostaną one poprawnie zdefiniowane w Setup, program może nie rozpoznać ich jako elementów utwierdzenia, co prowadzi do kolizji.
W tym poradniku pokażemy, jak zdefiniować Fixture w Setup, ustawić bezpieczne odległości i sprawdzić poprawność obróbki na symulacji.

Materiał pochodzi z odcinka serii Środa z Fusion prowadzonej przez Kacpra Musialika.

1. Definiowanie półfabrykatu i detalu

Na początku należy utworzyć Setup.
W zakładce Model wybierz bryłę detalu, a w zakładce Stock – opcję From Solid, wskazując bryłę półfabrykatu.

Dzięki temu program rozumie, że detal jest obrabiany z konkretnego materiału, a nie generowanego automatycznie.
Układ współrzędnych można pozostawić domyślny, np. na narożniku modelu.

2. Dodanie elementów utwierdzenia (Fixture)

W tym samym Setupie, w zakładce Fixture, kliknij + Add i wybierz bryły reprezentujące elementy mocujące – np. szczęki imadła.
Dla bezpieczeństwa ustaw:

• Axial Clearance: 5 mm,
• Radial Clearance: 5 mm.

Parametry te określają minimalne odległości narzędzia od utwierdzeń, chroniąc przed kolizją.

3. Obróbka zgrubna i wykrywanie kolizji

Przykładowo wykonaj operację 2D Adaptive Clearing.
Po wygenerowaniu ścieżki i uruchomieniu Simulate, Fusion automatycznie wykryje kolizje z obiektami oznaczonymi jako Fixture.

W oknie symulacji oś czasu podświetli się na czerwono, a w raporcie pojawi się komunikat o kolizji.
To znak, że narzędzie zbliża się zbyt blisko imadła lub je przecina.

4. Zastosowanie 3D Adaptive Clearing z unikaniem Fixture

Jeśli chcesz, by narzędzie mogło obrabiać możliwie nisko (nawet w pobliżu imadła), zamiast 2D Adaptive użyj 3D Adaptive Clearing.
Ta strategia automatycznie uwzględnia powierzchnie oznaczone jako Fixture i omija je podczas generowania ścieżek.

W zakładce Avoid/Fixture zobaczysz, że program traktuje powierzchnie imadła jako Fixture Surfaces – nie wjedzie w ich obszar, ale zachowa ustawione wcześniej odległości bezpieczeństwa.

5. Sprawdzenie odległości bezpieczeństwa

Podczas symulacji możesz zweryfikować wartości Clearance między narzędziem a utwierdzeniem.
Domyślnie w Setup ustawiono 5 mm dla Fixture i 0,5 mm dla Model (wynikające z opcji Stock to Leave).
Po ich zmianie lub wyłączeniu program od razu aktualizuje trajektorię narzędzia.

Warto pamiętać, że te wartości mają bezpośredni wpływ na sposób, w jaki program generuje ścieżki i wykrywa potencjalne kolizje.

6. Podsumowanie i kontakt

Odpowiednie zdefiniowanie Fixture w Setup to klucz do bezpiecznej obróbki i uniknięcia kolizji z imadłem.
Dzięki tej funkcji CAM Fusion automatycznie rozpoznaje elementy mocujące i zachowuje bezpieczne odstępy – nawet przy złożonych strategiach 3D.

Masz pytania dotyczące konfiguracji obróbki lub chcesz poznać więcej trików z Fusion? Skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym i prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy CAM

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Zobacz pełne wideo na kanale MAT Share Zone, aby zobaczyć w praktyce, jak ustawić Fixture i uniknąć kolizji w CAM Fusion.

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak unikać kolizji z imadłem w Fusion CAM? first appeared on Fusion 360.</p>

Nowe wiązania złożeń w Fusion – funkcja Constrain Components

W najnowszej aktualizacji Fusion pojawiła się funkcja, na którą wielu użytkowników czekało – Constrain Components.
To rozwiązanie pozwala tworzyć wiązania pomiędzy częściami w sposób znacznie bardziej zbliżony do tego, jaki znamy z innych systemów CAD, takich jak Inventor czy SolidWorks.

Do tej pory Fusion używał tylko systemu Joint, który bazował na lokalnych układach współrzędnych.
Teraz możesz łączyć elementy intuicyjnie – wskazując powierzchnie, osie i krawędzie, bez konieczności tworzenia dodatkowych szkiców czy punktów odniesienia.

To ogromny krok w stronę wygodniejszego modelowania zespołów w środowisku Assembly.

1. Klasyczny sposób – Joint

Dotychczas jedyną metodą tworzenia złożeń w Fusion było użycie polecenia Joint.
Polegało ono na definiowaniu lokalnych układów współrzędnych dla dwóch elementów, które następnie były ze sobą wiązane.
Można było określać przesunięcia, kąty obrotu, a także ustawić typ połączenia – np. obrotowe (Revolute) lub przesuwne (Slider).

Choć rozwiązanie to było funkcjonalne, wymagało sporo manualnej pracy – szczególnie w przypadku elementów bez wyraźnych punktów odniesienia, np. zawleczek, tulejek czy śrub.

2. Nowa funkcja – Constrain Components

Nowa funkcjonalność Constrain Components wprowadza podejście znane z innych systemów CAD.
Zamiast definiować lokalne punkty, teraz możesz po prostu wskazać powierzchnie, osie lub krawędzie, które mają się ze sobą wyrównać.

Po wybraniu pierwszej powierzchni pojawia się opcja Flip – pozwalająca odwrócić kierunek wiązania.
Następnie możesz dodać kolejne zależności (np. współosiowość, równoległość, odległość).

Program automatycznie utworzy folder Relationships → Constrains w drzewku projektu, w którym przechowywane są wszystkie nowo utworzone wiązania.

3. Przykład zastosowania – sworzeń i blacha

W przykładzie pokazanym przez Kacpra Musialika widzimy klasyczną sytuację:
blacha, sworzeń i zawleczka.
Za pomocą funkcji Constrain Components można w prosty sposób dopasować powierzchnię sworznia do otworu w blasze, a następnie ustawić koncentryczność osi.

Jeśli chcesz zablokować obrót, możesz dodać kolejne wiązanie – np. wyrównanie płaszczyzn lokalnych układów współrzędnych obu części.
Po zaakceptowaniu, element staje się nieruchomy względem drugiego.

4. Wiązanie z zawleczką i przesunięcia

W przypadku zawleczek, które nie mają punktu centralnego, możesz użyć kilku powierzchni do zdefiniowania pozycji.
Jeśli geometria nie pokrywa się idealnie, możliwe jest dodanie Offsetu – np. przesunięcia o -5 mm.

To pozwala na bardzo precyzyjne ustawienie pozycji części, bez konieczności tworzenia dodatkowych szkiców czy pomocniczych konstrukcji.

5. Constrain Components a Joint – współistnienie metod

Nowa funkcja Constrain Components nie zastępuje całkowicie dotychczasowego systemu Joint – obie metody można stosować równolegle.
To oznacza, że użytkownicy przyzwyczajeni do klasycznych wiązań w Fusion wciąż mogą z nich korzystać, a nowa opcja stanowi po prostu wygodniejszą alternatywę.

Wszystkie wiązania są widoczne w strukturze projektu i mogą być dowolnie edytowane.
To duży krok w stronę zbliżenia Fusion do klasycznych systemów CAD pod względem obsługi złożeń.

Podsumowanie i kontakt

Nowa funkcja Constrain Components to długo wyczekiwana zmiana, która znacząco przyspiesza proces tworzenia złożeń w Fusion.
Pozwala na bardziej naturalne i intuicyjne wiązania elementów – bez zbędnych szkiców i manualnego ustawiania osi.

Masz pytania dotyczące nowości w Fusion lub chcesz przetestować nowe możliwości programu? Skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz MES.
W firmie MAT Usługi Informatyczne prowadzi szkolenia i wsparcie techniczne Fusion.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i poznaj nowe funkcje Fusion

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Zobacz pełne wideo, w którym Kacper Musialik pokazuje na żywo, jak działa nowa funkcja Constrain Components w Fusion.

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Na to czekali użytkownicy Fusion – klasyczne wiązania złożeń są już dostępne first appeared on Fusion 360.</p>

Jak ustawić wiele detali na obrabiarce CNC w Fusion 360 (Multiple WCS)

Fusion 360 pozwala na znaczne przyspieszenie pracy dzięki funkcji Multiple WCS Offsets. Dzięki niej możesz zaprogramować kilka identycznych detali na stole obrabiarki CNC i wykonać je w jednym cyklu, zamiast powtarzać obróbkę dla każdego elementu osobno.

W tym poradniku pokażemy, jak skonfigurować wiele baz WCS (G54, G55, G56…), jak ustawić odpowiednie parametry w zakładce Post Process oraz jak zoptymalizować kolejność operacji, by skrócić czas obróbki.

Zobacz więcej poradników Fusion 360

1. Przygotowanie detali i setup w Fusion 360

Rozpocznij od przygotowania stołu roboczego z kilkoma imadłami lub uchwytami. W każdym z nich umieść identyczną przygotówkę – np. prostopadłościenny blok, który chcesz obrobić.

Przejdź do zakładki Setup i utwórz nowy zestaw obróbki:

• Wskaż punkt zerowy układu współrzędnych na górnej powierzchni detalu.
• Ustaw orientację osi tak, by oś Z była prostopadła do powierzchni górnej.
• W zakładce Stock ustaw np. 1 mm naddatku do splanowania góry.

2. Ustawienie bazy WCS (G54, G55, G56…)

Przejdź do zakładki Post Process i znajdź sekcję Machine WCS. To tutaj definiujesz, z której bazy współrzędnych ma korzystać maszyna.

Jeśli Twoja pierwsza przygotówka ma być w bazie G54, wprowadź wartość 1. Dla kolejnych detali system przypisze odpowiednio G55, G56 i tak dalej.

Przykład:

• Wartość 1 = G54
• Wartość 2 = G55
• Wartość 3 = G56

3. Aktywacja funkcji Multiple WCS Offsets

To kluczowy krok. W zakładce Post Process rozwiń sekcję Multiple WCS Offsets.

Ustaw parametry:

• Number of Offsets – liczba detali (np. 10).
• Increment – przyrost bazy o 1 (czyli G54 → G55 → G56 itd.).
• Operation Order – sposób przetwarzania detali:
  • Preserve Order – każdy detal obrabiany w całości po kolei.
  • Order by Operation – wszystkie detale obrabiane tymi samymi strategiami po kolei.
  • Order by Tool – najbardziej optymalna opcja: obrabia wszystkie detale jednym narzędziem, zanim nastąpi jego wymiana.

4. Postproces i weryfikacja kodu G

Po ustawieniu wszystkich parametrów kliknij prawym przyciskiem myszy na operacji i wybierz Post Process. Otwórz wygenerowany program NC.

W kodzie zobaczysz kolejne bazy, np.:

G54
...
G55
...
G56
...
G59

W zależności od postprocesora kolejne bazy mogą być również definiowane jako G54.1 P1, G54.1 P2 itd.

5. Efekt końcowy – szybka i automatyczna produkcja wielu detali

Po prawidłowej konfiguracji Fusion 360 wygeneruje ścieżki dla wszystkich detali w jednej sesji. Obrabiarka automatycznie przejdzie od bazy G54 do kolejnych, aż do ostatniego detalu.

Korzyści:

• Znaczne skrócenie czasu cyklu produkcyjnego,
• Automatyczna praca na wielu detalach,
• Brak potrzeby duplikowania programów CAM,
• Minimalizacja liczby zmian narzędzia.

6. Podsumowanie i kontakt

Zastosowanie funkcji Multiple WCS Offsets pozwala w prosty sposób zaprogramować seryjną obróbkę wielu identycznych detali w Fusion 360. To idealne rozwiązanie dla zakładów produkcyjnych i prototypowni, które chcą zwiększyć wydajność pracy na obrabiarce CNC.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o możliwościach Fusion 360, napisz lub zadzwoń do naszego eksperta:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Absolwent „Mechaniki i Budowy Maszyn” na Akademii Górniczo-Hutniczej.
Specjalista ds. Inventor Nastran i analiz wytrzymałościowych (MES).
W firmie MAT Usługi Informatyczne zajmuje się wsparciem technicznym oraz prowadzeniem kursów CAD/CAM/CAE.
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się i zoptymalizuj swoje procesy obróbki z MAT

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Obejrzyj pełny film, z którego pochodzi ten poradnik, aby zobaczyć wszystkie kroki w praktyce. Subskrybuj nasz kanał, aby nie przegapić kolejnych odcinków serii!

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak ustawić wiele detali na obrabiarce CNC w Fusion 360 (Multiple WCS) first appeared on Fusion 360.</p>

Zgłębianie poza materiałem

Fusion 360 oferuje zaawansowane funkcje obróbki, jednak niektóre sytuacje, takie jak wymuszenie zagłębiania narzędzia poza materiałem, mogą stanowić wyzwanie. W tym poradniku pokażemy krok po kroku, jak dostosować ustawienia strategii, aby uzyskać oczekiwany efekt, unikając problemów generowania ścieżek.

Zobacz inne porady dotyczące Fusion 360

Problem: Zagłębianie narzędzia w materiał

W niektórych strategiach, takich jak Pocket Clearing, Fusion 360 domyślnie zagłębia narzędzie w środku kieszeni ruchem spiralnym. Może to być nieoptymalne, zwłaszcza gdy istnieje możliwość wjazdu w materiał od boku. Jak więc wymusić, aby narzędzie zagłębiało się poza materiałem?

Rozwiązanie: Edytowanie strategii Pocket Clearing

Krok 1: Przejdź do edycji strategii i w zakładce Rampa wybierz opcję Plunge Outside Stock. To ustawienie pozwala narzędziu zagłębiać się poza materiałem, zamiast w środku kieszeni.

Krok 2: Jeśli pojawi się problem z generowaniem ścieżki, sprawdź zakładkę Geometria. Domyślne ustawienie Bounding Box może ograniczać pozycję narzędzia. Zmień to ustawienie na None, aby wyłączyć ograniczenia.

Zaawansowane opcje: Kontrola lokalizacji obróbki

Jeśli nie chcesz, aby narzędzie działało na całej powierzchni detalu, możesz ograniczyć obróbkę do wybranego obszaru:

1. Wybór konturu: W zakładce Geometria ustaw opcję Selection i zaznacz kontur, który ma być obrabiany.
   
2. Dodanie offsetu: Aby zapewnić narzędziu wystarczającą przestrzeń, dodaj offset – np. 100 mm – w kierunku zewnętrznym.
   
3. Włączenie Stock Contours: Aby program wiedział, gdzie kończy się materiał, włącz opcję Stock Contours.

Efekty końcowe

Po wprowadzeniu odpowiednich ustawień, narzędzie może zagłębiać się poza materiałem, a program generuje optymalne ścieżki obróbki. Jeśli zależy Ci na większej precyzji, zmniejsz offset, aby bardziej kontrolować pozycję narzędzia w obrębie kieszeni.

Podsumowanie i kontakt

Zastosowanie powyższych kroków pozwala na precyzyjne kontrolowanie procesu obróbki w Fusion 360. Jeśli masz pytania dotyczące tej lub innych funkcji programu, skontaktuj się z naszym ekspertem:

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się z nami i zoptymalizuj swoje procesy obróbki

Zobacz wideo – Środa z Fusion Protips

Obejrzyj pełne wideo na naszym kanale YouTube, aby zobaczyć wszystkie kroki w praktyce. Pamiętaj o subskrypcji, aby nie przegapić kolejnych poradników!

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Zgłębianie poza materiałem first appeared on Fusion 360.</p>

Fusion 360 CAM – Strategia Flow w Nowej, Lepszej Odsłonie

Fusion 360 zyskał potężne ulepszenie w strategii Flow, która teraz pozwala na bardziej płynne i precyzyjne wykańczanie powierzchni. W tym poradniku wyjaśniamy, jak korzystać z tej strategii w nowej odsłonie, porównujemy ją ze starą wersją oraz omawiamy alternatywne rozwiązania.

Czym jest strategia Flow?

Strategia Flow w Fusion 360 pozwala na precyzyjne wykończenie powierzchni, sterując ścieżkami narzędzia zgodnie z mapami UV powierzchni. Nowa wersja tej strategii eliminuje problemy z przejściami między powierzchniami, które były obecne w starszej wersji.

Jak włączyć nową strategię Flow?

1. Przejdź do Preferences, klikając ikonę avatara w prawym górnym rogu.
2. W zakładce Manufacture > Optional Features włącz opcję „Flow”.
3. Nowa strategia będzie domyślnie dostępna w zakładce 3D w module CAM.

Porównanie starej i nowej strategii Flow

Stara wersja strategii Flow wymagała ręcznego dostosowania kierunków przejść (U lub V), co prowadziło do problemów z płynnością na powierzchniach o różnych kierunkach UV. W nowej wersji te ograniczenia zostały usunięte.

Przykład zastosowania nowej strategii Flow

1. Wybierz narzędzie kulowe, np. kula 6 mm.
2. Ustaw parametry skrawania odpowiednie dla materiału, np. aluminium.
3. W zakładce Geometry wybierz powierzchnie do obróbki.
4. W zakładce Passes ustaw parametr Step Over, np. 0,5 mm.
5. Jeśli ścieżka jest nieoptymalna, zmień kierunek z U na V.

Alternatywne rozwiązanie: Strategia 3D Pencil

Jeśli Flow nie spełnia oczekiwań, strategia 3D Pencil może być użytecznym narzędziem do wykańczania zaokrągleń. Ta strategia automatycznie dopasowuje narzędzie do promienia powierzchni, generując pojedyncze przejście.

Optymalizacja obróbki

Aby poprawić jakość ścieżki w strategii Pencil, użyj narzędzia Offset, aby wydłużyć powierzchnię zaokrąglenia. Pozwoli to na uzyskanie płynnych przejść i uniknięcie śladów na krawędziach.

Podsumowanie

Nowa wersja strategii Flow w Fusion 360 eliminuje wiele problemów związanych z przejściami narzędzia. Jeśli jednak potrzebujesz jeszcze większej precyzji, strategia 3D Pencil oraz narzędzie Offset oferują skuteczne alternatywy.

Skontaktuj się z ekspertem

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się z nami i rozpocznij projektowanie z Fusion 360

Chcesz więcej porad? Obejrzyj film poniżej i zasubskrybuj nasz kanał.

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Fusion 360 CAM – strategia flow w nowej lepszej odsłonie first appeared on Fusion 360.</p>

Jak pracować w Fusion 360 bez dostępu do Internetu?

Fusion 360 to potężne narzędzie projektowe, które wykorzystuje chmurę do przechowywania plików i zarządzania projektami. Czy można z niego korzystać w trybie offline? Tak, ale wymaga to wcześniejszego przygotowania. W tym poradniku dowiesz się, jak skutecznie pracować w Fusion 360 bez dostępu do Internetu.

Zobacz inne porady dotyczące Fusion 360

Czy Fusion 360 działa bez Internetu?

Tak, Fusion 360 umożliwia pracę w trybie offline, ale wiąże się to z pewnymi ograniczeniami. Pliki przechowywane są w chmurze, co oznacza, że bez Internetu dostęp do niektórych z nich może być niemożliwy. Aby uniknąć problemów, należy wcześniej zapisać potrzebne pliki w pamięci lokalnej.

Krok 1: Jak sprawdzić status pracy?

Aby sprawdzić, czy pracujesz online czy offline, przejdź do ikony Job Status w prawym górnym rogu interfejsu. Zielone światło oznacza, że pracujesz online. Kliknij ikonę, aby przełączyć tryb na offline.

Krok 2: Przygotowanie plików do pracy offline

Aby mieć dostęp do plików offline, należy je wcześniej zapisać w lokalnej pamięci komputera. Możesz to zrobić na dwa sposoby:

• Indywidualne pliki: Kliknij prawym przyciskiem myszy na plik w Data Panel i wybierz Add to Offline Cache.
• Cały projekt: Kliknij prawym przyciskiem na nazwę projektu i wybierz Cache This Project. Dzięki temu wszystkie pliki w projekcie zostaną zapisane lokalnie.

Krok 3: Praca w trybie offline

Gdy przełączysz się na tryb offline, dostępne będą tylko pliki zapisane w pamięci lokalnej. Aby pracować nad projektem:

• Wybierz plik zapisany offline.
• Zapisuj zmiany na bieżąco – pamiętaj, że tworzone wersje pliku zostaną zsynchronizowane po powrocie do trybu online.

Ograniczenia pracy offline

Praca w trybie offline w Fusion 360 ma kilka istotnych ograniczeń:

• Brak automatycznego tworzenia kolejnych wersji plików – wszystkie zmiany są zapisywane w jednej wersji.
• Maksymalny czas pracy offline wynosi 2 tygodnie. Po tym czasie program wymaga połączenia z Internetem.

Podsumowanie i kontakt

Fusion 360 umożliwia pracę w trybie offline, jednak wymaga to wcześniejszego przygotowania. Zapisz potrzebne pliki w pamięci lokalnej i pamiętaj o ograniczeniach związanych z brakiem Internetu.

Kacper Musialik
Specjalista ds. CAD/CAM/CAE
Telefon: +48 693 001 910
Email: k.musialik@mat.net.pl

Skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się więcej o pracy w Fusion 360

Zobacz wideo – Środa z Fusion 360 Tips and Tricks

Obejrzyj pełne wideo na naszym kanale YouTube, aby zobaczyć, jak efektywnie pracować w trybie offline. Nie zapomnij zasubskrybować, aby być na bieżąco z naszymi poradnikami!

Obejrzyj wideo na YouTube

<p>The post Jak pracować w Fusion 360 bez dostępu do Internetu first appeared on Fusion 360.</p>